Z cyklu poznajemy klasyczne…

Z cyklu poznajemy klasyczne samochody. Dzisiaj stosunkowo mało znany włoski samochód miejski.
Fiat 126
Wprowadzony do produkcji w 1972 następca legendarnego Fiata 500 po którym odziedziczył silnik i na którym nadal mocno się opierał. Główne różnice, to przeniesie zbiornika paliwa z przodu do tyłu i nowe nadwozie, mające poprawić bezpieczeństwo w razie wypadku(było większe, ale rozstaw osi pozostał ten sam). Wersja kombi(Fiat 500 Gardiniera) nie doczekała się następcy.
Mimo, że nie powtórzył sukcesu swojego poprzednika, to i tak był jednym z najlepiej sprzedających się samochodów we Włoszech w latach 70 (150-200 tysięcy sztuk rocznie). W zasadzie tylko Fiat 127 był bardziej popularny.
Umiarkowany sukces osiągnął na rynkach eksportowych, m.in w Wielkiej Brytanii i Irlandii, gdzie sprzedawano wersję z kierownicą po złej stronie.
Istniały 2 podstawowe wersje – Personal 4(czteroosobowa), oraz Personal 2, przeznaczona dla dwóch osób i pozbawiona tylnej kanapy w celu zwiększenia przestrzeni bagażowej. Od 1977 oferowano także wersję z silnikiem o zwiększonej pojemności (652cm3 zamiast 594cm3).
Fiat 126 był często wykorzystywany przez włoską mafie jako samochód-pułapka. Wybuchający samochodzik zabił m.in dwóch antymafijnych sędziów – Roco Chinnici w 1983 i Paolo Borsellino w 1992.
8 lipca 1979 zakończono produkcję po wytworzeniu 1,3 miliona sztuk.
Podobno w jakimś kraju bloku wschodniego też był bardzo powszechny i produkowano go tam dłużej. W 1987 roku wprowadzono nawet wersję z nadwoziem trzydrzwiowym i silnikiem chłodzonym cieczą.
Import do Włoch trwał do 1993. Pomimo spadku zainteresowania pojazdem po wprowadzeniu do produkcji modelu Panda, co nastąpiło w 1980, nadal cieszył się umiarkowaną popularnością przez całe lata 80, zwłaszcza wśród nabywców z biednego południa, co pozwoliło utrzymać sprzedaż na poziomie 30-50 tysięcy egzemplarzy rocznie.
#126p #fiat #samochody #ciekawostki #motoryzacja